Groen!

Groen! draait niet rond de pot en heeft een zeer goede visie over 'hoe het anders kan':

‘Never waste a good crisis’, aldus Hillary Clinton. Nochtans is het net dat wat de beleidsmakers aan het doen zijn.
Want de crisis is er: op vlak van economie, klimaat, milieu en sociale verhoudingen kraakt onze wereld langs alle kanten.
En dus zou het nu een scharniermoment moeten zijn. We dachten dat door de ineenstorting van het financieel systeem de oogkleppen zouden afvallen,
dat de beperkingen van de vrije markt zouden erkend worden. Maar dat blijkt niet het geval.
De banken keren als vanouds onverantwoorde bonussen en dividenden uit.
De Europese unie gaat rustig verder met het liberaliseren van de landbouw, met schrijnende toestanden voor de Europese boeren tot gevolg.
De klimaattop in Kopenhagen dreigt te stranden op weinig concrete ambities.
Om de steeds kleiner wordende oliereserves op te vangen, wordt er weer onbeschaamd naar kernenergie gekeken.
De millenniumdoelen van de Verenigde naties, om onder meer de armoede en ongeletterdheid in de wereld aan te pakken, zakken verder weg in het slop.
Met andere woorden: de aanpak van de crisis is in handen van de traditionele krachten. Zij hebben er alle belang bij om de problemen niet ten gronde aan te pakken en terug te keren naar oude recepten. En daar moeten we van af. We hebben nood aan nieuwe ideeën en aan nieuwe dragers van die ideeën. Het is tijd voor nieuwe wijn in nieuwe zakken.

Voor die nieuwe wijn zien wij alvast vier ingrediënten:

1. Groene economie

Na de Tweede Wereldoorlog hadden ze het wel begrepen. De sociale zekerheid werd opgezet en het Marshallplan uitgevoerd. Het doel was economische welvaart en sociale veiligheid.
Ook nu is er een relanceplan nodig. Deze keer niet gebaseerd op het stimuleren van massale consumptie, maar door zwaar te investeren in duurzame economie. Dit helpt mee aan het oplossen van de recessie. Tegelijkertijd verzetten we de bakens en wordt een duurzaam productieapparaat ondersteund.
Ons einddoel is een groene economie: een economisch systeem dat rekening houdt met de kwaliteit en de draagkracht van de omgeving, met het welzijn van de werknemers en met de belangen van de producenten in het Zuiden.
Die groene economie is geen niche, geen aparte sector. Het punt is net dat heel het systeem vertrekt vanuit deze uitgangspunten. En dat de overheid alle instrumenten die ze heeft, hiervoor inzet. We denken aan productnormering, fiscaliteit, subsidiëringspolitiek, vergunningenbeleid, …

2. Solidariteit en rechten voor iedereen

De economie alleen kan er niet voor zorgen dat iedereen aan bod komt. Daar is een sterke en efficiënte overheid voor nodig: een sociale zekerheid die de vergrijzing voorbereidt, een justitie die toegankelijk is voor iedereen en de juiste prioriteiten legt, welzijnsvoorzieningen die de mensen en niet de instellingen centraal zetten, …

3. Gedurfde hervormingen in het onderwijs

Onderwijs is een knooppunt van heel wat maatschappelijke vraagstukken. Het onderwijs zal die sowieso niet allemaal kunnen oplossen. Er gebeuren heel veel goede inspanningen door onderwijsmensen. Toch zijn er structurele problemen.
Onderwijs slaagt er op dit moment onvoldoende in om als hefboom te functioneren. Sociale ongelijkheid en ongelijke startposities worden er behouden en in veel gevallen versterkt. Nog te veel talenten blijven onderbenut. Daar moeten stevige antwoorden op komen.
Het bewustzijn van de impact van onderwijs is groot, de nu gezette stappen zijn nog te mager.

4. De democratie in nieuwe vormen gieten

Een democratie die zichzelf niet kan reinigen van anomalieën, is niet geloofwaardig.
En dus wordt het dringend tijd om de functie van gouverneur af te schaffen, om de senaat te ontmantelen, om het koningshuis alle politieke macht te ontnemen, om de maandelijkse Europese verhuis van Brussel naar Straatsburg en terug te stoppen, …
Maar de democratie heeft meer injecties nodig dan dat.
De Lange Wapper heeft dat debat op scherp gezet. Niemand kan vertellen hoe de besluitvorming rond de Oosterweelverbinding gelopen is. De uitvoering van de beslissingen zijn uitbesteed aan de schimmige BAM, die cruciale informatie systematisch achterhoudt. Kritische stemmen worden gemarginaliseerd.
Het is hoog tijd voor een nieuwe kijk op democratie. Van lokaal niveau tot op internationaal vlak. Gebaseerd op volledige openheid en waarbij kritische stemmen serieus worden genomen.

Terug naar Politieke Context.1

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License